Instagram

Instagram has returned invalid data.

Follow Me!

persoonlijk

Mijn positieve bevallingsverhaal van Louis

9 november 2020

Yesss eindelijk heb ik de tijd gevonden om mijn bevalverhaal te typen! Hoe ik mij heb voorbereid op de bevalling kan je hier lezen. Ik ben er van overtuigd dat deze voorbereiding mij heeft geholpen tijdens mijn bevalling, die ik als super positief heb ervaren! Ik had al een aantal weken voorweeën, iets wat ik de vorige twee zwangerschappen niet heb gehad. Het gaf me het idee dat het elk moment kon gebeuren, maar dit keer ging ik net als bij Summer over de uitgerekende datum heen. De weeën begonnen uiteindelijk met 40+2.

9 oktober, 04:00

Ik word wakker om te plassen en eenmaal terug in bed heb ik vlak voor ik in slaap val een hele milde wee. Niet veel sterker dan een voorwee maar toch heel herkenbaar met een aanloop, piek en het weer weg ebben. Ik raak enthousiast en wacht af of er nog een komt. Maar helaas, er gebeurt niets en ik val in slaap.

07:00

De kinderen gaan vandaag naar oma en school en Arjen gaat straks golfen. Ik heb dus een dagje voor mezelf en ik besluit de hele dag in bed te blijven. Ik hoop dat de rust en ontspanning ervoor zullen zorgen dat de weeën gaan doorzetten. Arjen brengt de kinderen weg terwijl ik me nog even omdraai. Na een uurtje ga ik een ontbijtje pakken, die ik mee neem naar boven en ik kijk wat series op de laptop. Op dit moment heb ik ongeveer elk uur 1 wee, en het frustreert me enorm dat het zo traag gaat allemaal. Bij de vorige twee zwangerschappen was de start van de bevalling heel duidelijk. Maar met dit tempo kan het misschien nog wel dagen duren. Ik app mijn vriendin om te klagen en zeg dat ik er helemaal klaar mee ben. Ik wil mijn baby!!!

10:00

Beneden eet ik even iets met Arjen, hij gaat rond 11:00 de deur uit. Ik merk dat ik me niet helemaal mezelf voel. Ik voel me heel wazig en heb geen zin om te kletsen. Ook heb ik geen eetlust. Dit gevoel herken ik van de eerste bevalling en dat geeft me toch een beetje hoop dat dit het toch wel is! Rond 12:00 heb ik elke drie kwartier een wee, maar echt puffen hoef ik niet. Even diep in en uitademen is voldoende.

Ik heb om 13:00 een verloskundige afspraak maar ik zie het niet zitten om op de fiets te stappen. Ik bel ze op om te vertellen hoe ik me voel en dat ik wil aankijken of het gaat doorzetten. Mijn verloskundige zegt dat ze me wel graag nog wilt zien voor het weekend. Ze vraagt of ik gebracht kan worden en ik zeg dat dat rond 15:30 zou kunnen als Arjen terug is. We spreken af dat ik dan nog even langskom voor de standaard controle.

15:00

Ik heb niet veel anders gedaan dan nog meer in bed liggen en ik heb nu elke 20 minuten een wee. Nog steeds zijn ze ontzettend mild en als ik een drukke dag zou hebben gehad had ik ze misschien niet eens opgemerkt. Arjen komt thuis en we stappen in de auto. Hij moet lachen want ik heb voor de zekerheid een absorberend matje meegenomen voor het geval mijn vliezen breken. Ik ben er namelijk ineens toch best zeker van dat ik binnenkort ga bevallen! In de auto merk ik dat alles langs me heen gaat, Arjen kletst maar het komt niet echt binnen. Ook heb ik het mega warm en heb ik een beetje een rood gezicht.

Bij de verloskundige zijn al mijn controles in orde en met 10 minuutjes zit ik weer in de auto terug. Arjen vraagt of het ok is als hij even boodschappen gaat doen terwijl ik in de auto wacht, maar ik zeg dat ik liever wil dat hij me eerst thuis afzet. Ik wil zo snel mogelijk weg van al deze prikkels!

16:00

Ik ga weer naar de slaapkamer en ga lekker liggen. Ik merk dat de weeën iets meer in kracht toenemen en ze komen nu elk kwartier. Om nog meer in de beval stemming te komen zet ik de diffuser aan met lavendelolie en doe ik mijn oordopjes in met een positief bevallingsverhaal. Ondertussen haalt Arjen de kinderen van mijn moeder.

Mijn laatste buikfoto. Deze foto maakte ik om 16:00!

Rond 17:30 heb ik elke 10 minuten een wee, waar ik me even op moet concentreren. Ik installeer een app waarmee ik de weeën kan timen, zodat ik weet wanneer ik de verloskundige moet bellen. In deze app kan je de wee ook een score geven van 0 tot 5, waarbij 5 het sterkst qua kracht is. Ik scoor de weeën elke keer een 1 of een 2 (deze app is trouwens geen aanrader want ik kreeg steeds luidruchtige reclame tussendoor). Arjen kookt en eet beneden met de kinderen. Hij vraagt of ik iets wil maar ik ben helemaal ok. Ik heb een fles met perenlimonade en een mueslireep waar ik erg content mee ben. Af en toe moet ik lachen om de bevallingsverhalen die ik luister!

18:30

De weeën komen nu elke 5 minuten en duren tussen de 0:50 en 1:30. De intensiteit is goed te doen, ik scoor ze telkens een 3. Toch is het me wel duidelijk dat ik nu in de actieve fase terecht ben gekomen. Ik heb een stapel gemaakt van 3 kussens waar ik overheen hang, terwijl ik op mijn knieën zit. Ook heb ik een dun kussentje tussen mijn billen en benen en een kruik op mijn onderrug. Tussen twee weeën door bel ik de verloskundige en vertel haar de stand van zaken. Ze zegt dat ze rond 20:00 even langskomt om te kijken hoe het gaat. Ik zet de ventilator aan want bij elke wee heb ik een soort hot-flash.

Op dit moment kan ik niet meer praten tijdens een wee en moet ik me goed concentreren. Wat mij het best helpt is heel diep in en uitademen en daarbij tellen. In is 1, uit is 2, weer in is 3 etc. De wee is op zijn piek als ik bij 5 ben en rond de 12 is hij weer weg. Ik probeer al mijn spieren te ontspannen tijdens een wee, en met name mijn bekkenbodemspieren. Ik visualiseer dat mijn baarmoedermond steeds een stukje verder open gaat.

Naast het tellen is er nog iets anders wat mij heel erg helpt met de weeën om te gaan. Ik heb een badstof doekje met lavendelolie en deze houd ik tegen mijn neus en mond. Ik word rustig van de geur en als ik hem stevig tegen mijn gezicht houd biedt het me wat weerstand bij het in en uit ademen. Dit geeft me een beetje afleiding. Ook wieg ik naar voor en naar achter of heen en weer met mijn heupen.

20:00

Ondertussen is Arjen beneden met de kinderen, hij kookt voor ze en eet met ze. Ook brengt hij ze naar bed. Mijn besef van tijd is helemaal weg en voor ik het weet is de verloskundige er al. Op het moment dat ze binnenstapt zit ik midden in een wee, die inmiddels wel vrij krachtig is. Het helpt om mijn stem te gebruiken bij het opvangen van de weeën. Bij elke uitademing zeg ik zachtjes “haaaa”. De verloskundige wacht geduldig tot de wee over is en vraagt dan hoe het gaat. Arjen is inmiddels klaar met de kinderen en komt ook bij ons staan. Ik zeg dat het nog goed te doen is en dat ik me prima voel.

Ze vraagt of ik wil weten hoeveel ontsluiting ik heb, of dat ik daar liever mee wacht voor het geval het tegenvalt. Even twijfel ik. Als ik te horen krijg dat ik pas 1 of 2cm heb zou ik best ontmoedigt kunnen raken en ik heb geen zin in negatieve emoties. Maar mijn nieuwsgierigheid wint het van mijn angst. Ik draai me tussen twee weeën op mijn rug en ze controleert me. “Je hebt een nette 6cm” zegt ze. Wow! Dat had ik niet verwacht en ik ben er erg blij mee! Bij de vorige twee bevallingen wilde ik rond de 4cm heel graag pijnstilling dus ik ben verbaast dat ik dat punt al voorbij ben. Ik hoor ook Arjens verbazing wanneer hij tegen de verloskundige zegt dat het misschien geen 10-10 gaat worden. Zij beaamt dat en ik ben helemaal in mijn nopjes dat het zo snel gaat.

De verloskundige vraagt of ik nog naar het bevalcentrum wil, want dan is dit het moment om te gaan. Ik voel geen twijfel en zeg dat ik thuis wil blijven. Het gaat zo goed, ik denk dat het met gaat lukken! Ik vraag aan Arjen om de TENS aan te sluiten, maar eenmaal aangesloten vind ik het helemaal niet prettig. Het leid me af op de verkeerde manier. Zo vreemd want vorige keer vond ik het zó fijn!

20:30

De weeën zijn nu super intens en doen flink zeer. Ik voel de baby steeds lager komen en dat geeft een mega drukkend gevoel. Mijn stemgeluid lijkt nu meer op hard grommen. Ik herken deze twee dingen van de vorige keren en weet dat ik in de overgangsfase zit. Bij elke wee knijp ik Arjen, die naast me is komen liggen, hard in zijn arm. Hij aait mij na elke wee over mijn rug. Heel even heb ik een moment waarop ik me afvraag waarom ik ook alweer zo graag thuis wilde bevallen?! Maar al snel bedenk ik me dat ik nu ook in het ziekenhuis waarschijnlijk geen pijnstilling meer zou hebben gekregen. De verloskundige checkt mijn ontsluiting en zegt dat ik 8cm heb. Ze hoort dat ik persdrang heb en zegt dat ik er aan mag toegeven, maar nog niet mee moet persen.

21:00

De kraamhulp komt aan en ik hoor haar met de verloskundige dingen klaarleggen. Tussen de weeën door vragen ze waar ze het een en ander ligt, zoals alcohol en extra vuilniszakken, en vertel ik waar ze het kunnen vinden.  De kraamverzorgster zet de ventilator uit waarop ik zeg dat ik het wel fijn vind als hij aan blijft. “Maar die kleine niet!” zegt de kraamverzorgster en ik ben even in de war, komt ie nu al dan?? De verloskundige vraagt of ik nog op de baarkruk wil, want ze heeft hem meegenomen. Weer ben ik in de war. “Mag ik al persen dan?” vraag ik, en ze zegt ja! Ik voel een enorme opluchting en tegelijkertijd een stoot adrenaline, de uitdrijvingsfase gaat beginnen!

21:15

Ik ga zitten op de baarkruk en zoek naar een comfortabele positie. Ik zeg tegen Arjen: “nog heel even en dan hebben we onze baby”. Hij geeft me een kus en zegt dat ik het super goed doe. Ik ben moe, maar ook heel erg enthousiast. Dit laatste stukje is even hard werken maar het allerbeste moment is nu heel dichtbij. De persweeën zijn krachtig en ik visualiseer dat mijn middenrif de baby naar beneden duwt.

Ergens had ik verwacht dat het persen bij de derde bevalling een eitje zou zijn, maar ik moet flink mijn best doen. Tijdens het persen breken mijn vliezen en na 10 minuten staat het hoofdje. Ik moet stoppen met persen en de persdrang wegpuffen van de verloskundige. Het brandt flink maar ze houdt een warme washand tegen mijn perineum, wat heel fijn voelt. Dan mag ik weer persen en zegt ze dat ik moet doorzetten. Ik doe mijn best, maar persen zonder persdrang doet niet zoveel merk ik. Na een paar tellen zegt ze: “of heb je geen wee op dit moment?”. Ik zeg van niet, waarop zij zegt dat ik dan even rust mag nemen. Een klein miscommunicatie momentje, haha. Bij de volgende perswee komt zijn hoofdje eruit. Ik rust even en de verloskundige zegt tegen me dat hij er bij de volgende wee uit moet. Ze zegt dat ik me klaar moet maken om hem aan te pakken.

21:33

Er komt weer een wee en ik geef alles wat ik heb. Ik voel dat ze me helpt, ze heeft zijn schouder die vastzat achter mijn bekken losgehaald en trekt hem er een stukje uit. Ik reik naar beneden, pak hem onder zijn oksels, begeleid hem naar buiten leg hem op mijn borst. “Hallo liefje” zegt ik, ik kijk naar zijn gezichtje en zie gelijk dat hij op Summer en Filip lijkt. Hij kreunt en gorgelt en hoest. De verloskundige doet een doek om hem heen en wrijft over zijn voetjes tot hij huilt. Ik kan niet stoppen met naar hem te kijken, hij is zó lief.

Na een paar minuten drukt de verloskundige een beetje op mijn buik en de placenta wordt geboren. Zo makkelijk! Dit was iets waar ik me nog een beetje zorgen om maakte, de vorige keren was dit namelijk wat moeizamer. Opnieuw ontzettende opluchting, dit markeert dan echt het einde van de bevalling.

Dit was verreweg mijn fijnste bevalling van de drie. Ik was zo ontzettend helder. Ik weet niet of het kwam doordat ik dit keer geen pijnstilling had of doordat het de derde keer was maar ik heb alles zo bewust beleefd! Alleen de laatste drie kwartier heb ik als zwaar ervaren en ik voelde me de hele bevalling in controle over de situatie. Ik vond het heel bijzonder om hem zelf aan te pakken en kijk met een fijn gevoel terug op de geboorte van Louis.

    Leave a Reply