Instagram

Follow Me!

lifestyle persoonlijk

Mijn bevalplan voor mijn derde bevalling

24 augustus 2020

Bij mijn eerste bevalling had ik het helemaal duidelijk voor ogen. Ik zou thuis bevallen, zonder pijnstilling en de weeën wilde ik opvangen op een gymbal. Niks van terecht gekomen! Ik ben uiteindelijk bevallen in het ziekenhuis met morfine en heb de hele tijd op bed gelegen. Dit voelde achteraf best als een teleurstelling! Bij de tweede bevalling ging ik er daarom veel opener in, ik zette wat dingen op papier maar wist dat het heel anders zou kunnen lopen. Dat voelde eigenlijk veel fijner. Er was meer ruimte in mijn hoofd voor onverwachte situaties omdat ik me niet vastklampte aan een bepaald script dat ik in mijn hoofd had.

Een beval ‘plan’ is dus misschien een iets te starre term, misschien had ik deze blog beter ‘mijn bevalwensen’ of ‘mijn bevalvoorkeuren’  kunnen noemen. In ieder geval lijkt het me leuk om met jullie te delen wat ik dit keer graag zou willen, mocht de situatie er naar zijn!

Waar wil ik bevallen?

Vorige keer ben ik in het bevalcentrum van het ziekenhuis bevallen en dat vond ik heel prettig. Het klinkt misschien gek, maar ik voel me op mijn gemak in een ziekenhuis. Ik vind het altijd een gezellige plek, misschien omdat ik er een super leuke stage heb gelopen en er daardoor een fijne associatie mee heb. Daarnaast voel ik me er veilig, en je veilig voelen heeft veel impact op je bevalling! Wanneer je je angstig, gespannen of onveilig voelt komt er meer adrenaline vrij, wat de weeën kan afremmen en de bevalling langer laat duren. Nu heeft mijn verloskundige me wel verteld dat ik een thuisbevalling toch ook zeker tot een van de opties moet rekenen, aangezien het de derde is en het allemaal heel snel zou kunnen gaan. Mijn voorkeur gaat dus uit naar het bevalcentrum, maar we gaan gewoon zien hoe het loopt.

Wie wil ik er bij?

De verloskundige en Arjen. Het liefst houd ik het zo rustig mogelijk in de ruimte waar ik ga bevallen. Mocht het overdag zijn dan zal mijn kraamverzorgende misschien ook wel aanwezig zijn, dit heb ik nog niet eerder meegemaakt omdat ik twee keer ‘s nachts ben bevallen! Ik moet nog even bedenken of ik dit prettig zou vinden, of dat we haar bellen als de baby er is.

De ruimte?

Muziek heb ik nog nooit ingezet tijdens mijn bevallingen en ik ben er ook niet per se benieuwd naar. Wel wil ik dit keer graag de ruimte waar ik ga bevallen wat gezelliger maken. Als ik overdag beval wil ik graag de gordijnen sluiten en (kunst) kaarsjes aandoen om een huiselijke sfeer te creëren. Ook neem ik een diffuser of oliebrander mee zodat ik etherische oliën (zoals lavendel) kan inzetten. Geuren hebben echt een mega impact op mijn humeur dus wie weet is het fijn!

Hoe wil ik de weeën opvangen?

Dit is iets wat ik op het moment zelf ga bekijken. Vorige keer wilde ik het eerste deel van de ontsluitingsfase op het puntje van een harde stoel zitten. Niet iets wat ik van tevoren had bedacht! Ik weet dat het voor het vorderen van de ontsluiting goed is om te bewegen en verschillende houdingen aan te nemen, maar vorige keer vond ik dat niet prettig. Ik ga gewoon kijken hoe het dit keer aanvoelt!

Pijnstilling?

Zodra ik merk dat de weeën in kracht toenemen wil ik net als vorige keer gebruik maken van de TENS (lees in mijn vorige bevallingsverhaal over mijn ervaring met de TENS). Mocht dat op een gegeven moment niet meer voldoende afleiding bieden, wil ik graag de optie tot lachgas open houden. Ook dit heb ik vorige keer gebruikt en vond ik een erg fijne manier van pijnstilling! Liever gebruik ik geen zwaardere vorm van pijnstilling maar mocht ik dat toch nodig hebben om de een of andere reden sta ik daar wel voor open.

Hoe wil ik bevallen?

Vorige keer ben ik op de baarkruk bevallen en dit vond ik echt top. De zwaartekracht hielp mee en ik vond zitten een prettige houding om in te persen. Dit zou ik dit keer daarom zeker weer willen! Vandaag bij de verloskundigeafspraak zei ze echter dat het bij een derde bevalling vaak juist niet gunstig is om de zwaartekracht ook nog mee te laten werken. Het gaat meestal al vlot genoeg en ze gaf persen in zijligging als een optie. Het was heel goed om dit even doorgesproken te hebben want ik merkte dat ik mijn zinnen al op de baarkruk had gezet omdat ik er zo’n goede ervaring mee heb.

Na de bevalling

  • Het lijkt me super als het me dit keer zou lukken om de baby zelf aan te pakken. Vorige keer lukte het me niet en vond ik het ook wel een beetje spannend. Dit keer lijkt het me juist wel heel bijzonder als de eerste handen die hem zullen vastpakken die van mijzelf zijn!
  • Ik wil graag minimaal 5 à 10 minuten wachten met het doorknippen van de navelstreng. Uit onderzoek is gebleken dat er nog veel waardevolle stoffen worden doorgegeven aan de baby vlak na de geboorte. Arjen zal daarna de navelstreng doorknippen.
  • Ik neem een natuurlijk rubberen navelklem mee die ze kunnen gebruiken ipv de standaard plastic variant.
  • De baby komt gelijk bij mij huid op huid en ik zal hem vrijwel direct aan de borst leggen. Dit laatste helpt hopelijk ook mee bij het uitdrijven van de placenta.
  • Controles en aankleden minimaal een uur na de bevalling, ik wil eerst de tijd nemen om hem te bewonderen en hem tot rust te laten komen van de bevalling.
  • De placenta vind ik super interessant dus die wil ik wel even zien. Ik blijf het wonderbaarlijk vinden dat we gewoon een heel orgaan aanmaken uit het niets. Ik hoef hem verder niet te bewaren.

Wat wil ik liever niet?

De volgende dingen heb ik de afgelopen keren wel gedaan/gekregen en vond ik op het moment zelf of achteraf niet heel prettig. Deze vermijd ik dus de komende keer het liefst als het even kan.

  • Bevallen op mijn rug. De eerste bevalling heb ik op mijn rug gedaan, wat een heel gebruikelijke houding is maar eigenlijk niet erg gunstig is voor het eruit persen van je baby. De baby moet dan namelijk schuin omhoog naar buiten. Je kan je voorstellen dat je dan net even wat meer je best moet doen, gezien je tegen de zwaartekracht in werkt.
  • Oxytocine na de bevalling. Bij mijn vorige bevalling kwam de placenta maar niet los. Ze hebben me toen 2 of 3 keer een injectie met oxytocine gegeven om opnieuw weeën op te wekken. Helaas zonder effect, ondanks de extra weeën bleef de placenta mooi zitten. Uiteindelijk is hij na een stevige buik’massage’ losgekomen en wist ik nog net aan een operatieve verwijdering te ontsnappen. Mocht ik weer een eigenwijze placenta hebben dit keer zou ik toch graag de injecties achterwege laten. Naar mijn idee hadden ze niet veel effect en zat ik daarna wel met die extra (onnodige) hormonen in mijn lichaam.
  • Onnodig personeel in de ruimte. Bij mijn eerste bevalling stonden er meerdere co-assistenten mee te kijken en op het moment vond ik dat normaal. Maar mijn tweede bevalling, waar alleen de verloskundige en Arjen bij waren, heb ik als zoveel meer ontspannen ervaren.

Stiekem kijk ik heel erg uit naar de bevalling, ik ben gewoon heel erg benieuwd hoe het dit keer zal gaan. Ik heb natuurlijk inmiddels wat vergelijkingsmateriaal dus ik weet ook wel een beetje wat ik kan verwachten. Dat neemt niet weg dat ik ook wel nerveus ben! Vooral het stukje ‘wanneer’… We gaan het zien en ik ga nog even genieten van de laatste weekjes ‘rust’, zoals ik waarschijnlijk over een paar weken terugkijk op deze periode!

  • Avatar
    Reply
    Saskia
    27 augustus 2020 at 12:48

    Mooi om dit zo te lezen. Succes!

Leave a Reply