Instagram

Follow Me!

lifestyle opvoeding persoonlijk

De dagen zijn lang maar de jaren zijn kort; waardering hebben voor het nu

6 december 2018

Mamaaaaaaaa!!! MAMAA!!!! Summer roept net zo lang tot ik naar haar toe kom. Ik spring snel uit bed want op deze manier wordt Filip straks ook wakker. En dat wil ik liever nog niet om 05:40. Na 4x heen en weer te hebben gelopen om te vertellen dat het nog geen ochtend is ga ik maar naar beneden om ontbijt voor haar te maken. Ik denk aan hoe heerlijk het zal zijn als ze later zelf naar beneden kan gaan en een broodje voor zichzelf kan maken zodat ik nog even kan blijven liggen.

Summer zit op school en ik ben thuis met Filip. Ik wil wat dingen gedaan krijgen maar hij doet hazenslaapjes en heeft veel aandacht nodig wanneer hij wakker is. Ik zucht en denk aan de tijd dat ze allebei naar school zullen gaan. Hoe fijn zal het zijn om van 08:30 tot 14:30 tijd voor mezelf te hebben?

Het is 05:30. Filip is voor de derde keer deze nacht wakker en ik geef hem half slapend een fles. Ik kan nog een uur en een kwartier slapen voordat mijn wekker gaat. Of minder, als Summer besluit de dag vroeg te beginnen. Zal het me überhaupt nog lukken om in slaap te vallen nu ik me dit heb bedacht? Ik kijk uit naar de tijd dat ze pubers zijn en ook zij eindelijk slapen hebben leren te waarderen.

Dit zijn wekelijks terugkerende scenario’s. Ongetwijfeld heel herkenbaar voor velen. Hoort ook helemaal bij het hebben van jonge kinderen. Toch zijn het momenten waarop ik soms verlang naar ‘later’. Momenten in de toekomst waarop ik naar mijn idee meer rust zal hebben omdat de kinderen zelfstandiger zijn.

“De dagen zijn lang maar de jaren zijn kort”

Ik kom dit gezegde tegen en het raakt me.

Dit is ouderschap. Hoe vermoeiend het soms ook is, ik weet zeker dat ik later met heimwee terug zal denken aan nu. Aan die keren dat Filip tijdens het drinken van zijn nachtflesjes zo heerlijk tegen mij aan sliep. Dat zijn lieve handje zich om mijn vinger sloot terwijl ik hem kusjes gaf op zijn voorhoofd. En hoe Summer haar knuffeltjes elke avond voor het slapen gaan precies op dezelfde manier neerlegde in haar peuterbedje. Hoe zij mij en haar papa zag als de belangrijkste en veiligste personen in haar leven.

Zelfstandig worden gaat gepaard met meer afstand nemen en hoewel ik daar soms naar uitkijk, ooit zal ik waarschijnlijk terug verlangen naar de tijd dat ze me nog zo hard nodig hadden.

Dit gezegde helpt me alles een beetje te relativeren en het doet mij ook elke fase meer waarderen, met zijn leuke maar ook minder leuke kanten. Omdat ik mij weer even besef dat alles voorbij gaat. Er zit geen terugspoelknop op het leven, dus genieten doe ik nu.

(maar af en toe even klagen mag best ;-)).

  • Avatar
    Reply
    Saar
    6 december 2018 at 14:49

    Prachtig geschreven…

    • elisemilou
      Reply
      elisemilou
      7 december 2018 at 20:05

      dankjewel!!

  • Avatar
    Reply
    Sheila
    8 april 2019 at 19:20

    Ohhhh…. lees dit nu pas…. Wat ontzettend ontroerend!
    Je schrijft zo mooi schat!
    En ja, de dagen zijn soms lang, maar de jaren zéér kort.
    Weet ik nu uit ervaring. Maar de mooie dingen zijn als gegrift in je herinnering…
    🙂

    • elisemilou
      Reply
      elisemilou
      8 april 2019 at 20:48

      Lieve mama <3

Leave a Reply