Instagram

Follow Me!

lifestyle persoonlijk

Borstvoeding, waar liep ik tegen aan en hoe gaat het nu

14 september 2018

Net als bevallen verloopt borstvoeding geven bij elke vrouw anders. Bij de een gaat het van een leien dakje, de ander is het niet gegund en lukt het niet of loopt het na een paar weken mis. We kunnen het er allemaal over eens zijn dat borstvoeding geven een enorme investering is, iets wat veel vraagt van ons als mama op het gebied van energie en doorzettingsvermogen. Toch vind ik het ook een van de meest bijzondere ervaringen die ik ooit heb gehad en daarom deel ik vandaag hoe borstvoeding geven mij af gaat.

De eerste weken – ellende

Direct na de bevalling legde ik Filip aan mijn borst, waar hij goed aan hapte en begon te drinken. Ik kreeg van de verpleegkundige het advies om niet langer dan 5 minuten per borst te laten drinken, om het risico op schaafwondjes te voorkomen. Elke 5 minuten wisselde ik dus van borst en dat ging prima.

De eerste dagen na de bevalling huilde Filip veel. Aan de borst was hij stil, dus lag hij non-stop aan de borst. Ik had het idee dat hij gefrustreerd was, hij bleef maar om voeding vragen. Zowel overdag als ‘s nachts voedde ik hem elk uur. Na een aantal dagen kwam daar dan de gevreesde stuwing, en net als 4 jaar geleden had ik last van overproductie. Dit zorgde voor een aantal problemen:

  • Het deed ontzettend zeer, naast het extra bloed en vocht van de stuwing had ik ook echt mega veel melk. Ik had 24/7 icepacks op mijn borsten en nam paracetamol omdat ik anders niet kon slapen.
  • Omdat mijn borsten zo vol waren kon Filip er niet normaal uit drinken. Soms stond de borst zo strak dat hij niet kon aanhappen. Als dat wel lukte verslikte hij zich meerdere keren per voeding, slikte veel lucht mee, ‘beet’ op mijn tepels om de melk te stoppen en kreeg last van reflux omdat hij zoveel binnen kreeg. Ook liet hij vaak los tijdens de voeding om op adem te komen.

Door het vele lucht meeslikken kreeg hij ook nog eens last van vastzittende boertjes. Top! Nu was ik na het voeden snachts ook nog ruim 20 minuten bezig met hem te laten boeren. Zo was ik telkens gemiddeld een uur bezig per voeding, terwijl hij om de 1,5 uur kwam. Reken maar uit hoeveel ik sliep per nacht :-). Dit in combinatie met een steeds onrustiger wordende baby maakte dat ik wanhopig op zoek was naar een redmiddel.

De FDBF methode – opluchting

(Disclaimer: ik ben geen lactatiekundige, ik deel enkel wat bij mij goed heeft gewerkt)

Via een borstvoedingsforum kwam ik de Full Drainage Block Feeding methode tegen. Het komt erop neer dat je s ochtends beide borsten helemaal leegkolft, en daarna gaat blokvoeden. Dit zou de productie omlaag brengen. Ik huurde een dubbele elektrische kolf en ging deze methode toe passen. Ik kolfde mijn borsten leeg (ruim 200cc per borst..!) en na het kolven gaf ik twee voedingen achter elkaar alleen de rechter of alleen de linkerborst. Dit was ongeveer een blok van 3 uur. De eerste drie dagen was het niet voldoende om alleen ‘s ochtends leeg te kolven en moest ik ook voor het slapengaan weer helemaal leeg kolven. Na een aantal dagen merkte ik verschil, mijn productie was meer aangepast aan Filip. Als ik de toeschietreflex voelde aankomen haalde ik hem van mij af en wachtte ik even voor ik hem weer aanlegde. Dit hielp enorm tegen het verslikken. Ineens was voeden een stuk fijner en kon ik de leuke kanten van het voeden ook zien!

3 maanden – genieten

Filip bleef lang last houden van de boertjes en verslikte zich ook nog steeds regelmatig. Aan mijn toeschietreflex kon ik niks veranderen maar ik kwam er wel achter dat het ook hielp als ik hem liggend voedde. Ik lag dan op mijn rug, en hij met zijn buik op mijn buik. Ik moest zijn voorhoofd ondersteunen zodat zijn neus niet zou verdwijnen in mijn borst. Deze methode was ideaal, het enige nadeel was dat ik dit niet in het openbaar kon doen. Wanneer ik buitenshuis voedde had hij dan ook altijd weer veel last na een voeding, maar deze voedingshouding heeft ons een aantal weken erg geholpen!

Rond de 10 weken sloeg alles om, in positieve zin. Ik denk dat Filip inmiddels wat sterker was geworden en de sterke stroom melk beter aankon. Vanaf dat moment kon ik echt gaan genieten van de voedingen en was ik mega blij dat ik had doorgezet. Hoe vaak had ik wel niet op het punt gestaan om te stoppen, al was het alleen al zodat Arjen af en toe een voeding had kunnen doen en ik zou kunnen slapen. Ik wilde alleen zó graag dat punt bereiken waarop borstvoeding geven makkelijk zou gaan.

Nu

Inmiddels is is Filip ruim 20 weken en kan ik zeggen dat ik echt intens geniet van de borstvoedingsmomenten. Dat hij nog steeds dag en nacht om de 2 uur drinkt breekt me echter wel op en doet me soms afvragen of ik het nog wel lang vol kan houden. Ik heb mezelf geen richtlijn opgelegd, alleen gezegd dat ik het zou doen zolang het fijn is. Op dit moment zou ik er nog geen afscheid van willen nemen, dus dat betekend dat ik nog even ga door bikkelen! Duimen jullie met me mee dat hij binnenkort in ieder geval er weer 3 uur tussen gaat laten ‘s nachts?

    Leave a Reply